Heshtja, dyert e mbyllura dhe përgjigjet monosilabike janë të zakonshme tek adoleshentët, por shpesh fshehin më shumë sesa duket. Ky është një fazë normale e rritjes, ku fëmijët kërkojnë autonomi, formojnë identitetin e tyre dhe përballen me stresin e përditshëm.
Ekspertët rekomandojnë që prindërit të krijojnë një mjedis të sigurt dhe mbështetës, të përdorin pyetje të hapura, të praktikojnë dëgjim aktiv dhe të shmangin kritikat apo detyrimin për bisedë. Heshtja rrallë është mungesë dashurie; shpesh është një mekanizëm për të përpunuar emocionet dhe për t’u rritur.
Megjithatë, nëse vërehen shenja shqetësuese si tërheqja nga të gjithë, humbja e interesit për aktivitetet e zakonshme, ndryshimet në gjumë apo rënie të notave, është e rëndësishme të kërkohet ndihma profesionale.
Roli i prindërve mbetet të jenë porti i sigurt ku adoleshenti mund të kthehet gjithmonë, duke ndihmuar lidhjen familjare të qëndrojë e fortë përtej stuhive të përkohshme të adoleshencës.
